Polyphasic sleep: De uitkomst voor iedere vleermuisonderzoeker?

Zo, alweer een week slaap ik nu gewoon, en door tijdgebrek (ja, nu heb ik geen tijd meer over) nu pas een afrondend stukje van mijn kant.

Na mijn vorige post, ging het prima tot 04.30. Na mijn slaapje van 04.00 uur was ik wakker geworden van de wekker, en ik heb Johannes gebeld (terwijl ik nog in bed lag). Dit hadden we afgesproken om te zien of we allebei wakker zouden zijn, en anders elkaar wakker te bellen. Hierna ben ik toch nog weer inslaap gevallen. Niet handig, maar ja. Om 7.00 uur of iets dergelijks werd ik weer wakker. Om 8.00 uur ben ik weer gewoon gaan slapen helaas werd ik nu weer later wakker dan handig (volgens mij tussen 9.00 en 9.30). Hierna was ik wel wat van slag en moe. Om 12.00 weer gewoon geslapen. Van zondag op maandag heb ik m’n slaaptijden veranderd naar 6.00 10.00 14.00 18.00 20.00 en 02.00. Dit was het handigst ivm met werk, dan kon ik vlak voor ik wegging, en vlak erna slapen. Bijkomend voordeel was dat ik Johannes na een half uur kon wekken, en hij mij. Nadeel was dat we elkaar iedere keer maar heel eventjes zagen. Hier werd het best onrustig van ’s nachts. Dan weer wel een johannes beneden, dan weer slapen, dan weer geen johannes beneden…

Maandag voor het eerst gewerkt. Het was wel even lastig, want toen ik vroeg of ze (mijn collega’s met wie ik die dag voor een keer samen op stap was) mijn mail hadden gehad, kreeg ik van twee (van de drie) te horen dat ze er niet aan mee wilden werken. Zij hadden het ook aan hun baas doorgegeven, maar die blijkbaar niet meer aan mij. Dat was dus even schrikken. Desondanks ben ik toch nog even op de achterbank van de auto gaan liggen, maar ik kon niet slapen. Toch nog te veel bezig met of ik het nu wel of niet kon maken denk ik, en met de vele andere nieuwe indrukken. ’s middags mijn tweede dutje al rijdend en stilstaand zittend in de auto gedaan, meer dan 45 minuten, maar het eerste kwartier was ik niet echt in slaap.

De nacht hierna was ik best wel behoorlijk moe. Volgende dag was ik nog maar met 1 collega in het veld. Zij vond het wel ok, dus ik ben tussendoor in de auto gaan liggen. Heb wel min of meer geslapen, maar werd onverwacht toch gebeld. (Durfde ‘m niet uit te zetten). Heb in totaal een kwartier goed uitgerust. Hierna weer aan het werk. Tegen de tijd van m’n tweede slaapje, waren we klaar. Ik heb terug in de auto nog wat weggedommeld, maar na een half uur waren we op het station. Ik heb besloten daar in de zon nog wat te slapen. In totaal een half uur heerlijk geslapen daar. En toen ’s nachts….

Ik was vreselijk moe, (ook niet zo gek na zoveel slaapjes gemist te hebben) en had al wat vaker getwijfeld of ik nou verder moest of niet. Omdat het toch wel onhandig was met m’n werk. Ik moet dan helemaal teruglopen naar de auto, of een plek in de zon zoeken. Nu was het regenachtig, dus dat werd teruglopen. Al met al kost het me dan toch ruim meer dan 1.5 uur. En als je met z’n tweeen werkt, en samenreist is werk je dan wel fors wat minder. Ik had gehoopt dat het gewone werkdagen, met ruime pauzes zouden zijn, maar de batterijen houden het maar een uur of zes uit, dus dan eten we tussendoor een boterham en gaan dan naar huis…

Toen ik nog aan het twijfelen was of ik door zou gaan (ik had besloten vrijdag de knoop door te hakken) heb ik me van dinsdag op woensdag heel erg verslapen. Ik werd om 08.00 uur wakker (na een extra slaapje om 04.00 uur samen met Johannes, dus niemand om ons wakker te maken). Ik had wel m’n wekker drie keer uitgezet, maar ik dacht, die van Johannes gaat ook nog. Bovendien is hij beter in opstaan, en tot nu toe stond ik steeds op nadat hij opgestaan was. Totaal niet handig van me, maar ja, zo was het wel.
Toen ik wakker werd, had ik op het station in Deventer moeten staan….

Ik heb toen direct besloten dat het zo niet langer kon. Die dag heb ik niet meer gewerkt (er bleek toch geen computer beschikbaar te zijn) en me wel nog aan m’n half uur slaapjes gehouden, omdat ik moe werd op die momenten. Maar helaas.. het was over voor mij,
en ik kon eindelijk weer een hele nacht slapen

De redenen van stoppen en hoe het nu gaat, staan in aparte posts…

Waarom ben ik gestopt?

Hier op een rijtje de redenen waarom ik gestopt ben:
- 2 nachten heel erg moe
- 1 keer heel erg verslapen
- niet handig combineerbaar met m’n werk
deels omdat ik toch tussendoor meer tijd kwijt ben dan ik dacht, terwijl m’n collega nauwelijks pauze houdt en ik wel met haar in de auto meereis
deels omdat ik straks wellicht langs de snelwegen een persoon met auto met me mee krijg te rijden en ik die moeilijk steeds zo lang kan laten wachten….
- krap een week na mijn beslissing zou ik rijexamen hebben, en ik wilde toch niet het risico lopen dat ik me dan erger zou voelen als nu al het geval was.

Hoe is het nu?

Met het werken gaat het een stuk rustiger nu, omdat ik gewoon door kan werken.
Thuis en op woesteland weekend mis(te) ik het heel erg. Ik heb nu veel minder tijd, en dat was toch wel heerlijk. Ik dacht dat ik weinig deed in zo’n nacht, en heel efficient was het ook niet, maar ik had wel rustig tijd voor mezelf en kon vanalles rustig doen.

Ik merk ook dat ik de nachten slaap veel minder waardeer dan ik dacht toen ik steeds zo kort sliep. Ik dacht toen, o wat heerlijk, gaan slapen en dan pas na 8 uur weer wakker worden. Maar ik merk nu dat ik het helemaal niet zo geniaal vind…

Helaas, is het me niet gelukt om echt bij te slapen voor mijn rijexamen dinsdag. Het was gelukkig ook niet slechter geworden, maar ik voel me nog steeds best behoorlijk moe.

Ik mis het zoals ik zei nog steeds, en als ik de kans had, zou ik het zo weer proberen. Maar helaas is dat voorlopig niet handig.

Het is wel heerlijk om ’s ochtends vroeg (ik moet nu meestal om 7 uur weg) door Johannes wakker gemaakt te worden. Dan voelt het in ieder geval een heel stuk minder vervelend om zo vroeg op de staan.

Ik wens johannes veel succes, en ik hoop ‘t ooit ook nog langer (samen) vol te kunnen houden.

Wie weet tot een volgende keer,
(vragen mag natuurlijk ook altijd nog)

Liefs,
Lobke

Zo, jullie zijn na zoveel dagen toch weer een bericht van mij verschuldigd.

Allereerst is het de afgelopen dagen weer best goed gelukt om het ritme vol te houden, behalve afgelopen nacht. Toen heb ik weer 5 uur teveel geslapen…

De consequentie die ik hieruit trek is dat ik vanaf nu ’s nachts niet meer in bed ga liggen maar op een matje, dat verlaagd de aantrekkingskracht om weer in bed te gaan liggen.

Verder voel ik me best fit, altijd wat moe maar ja, dat zal wel.

Wat heb ik van mijn ritme genoten tijdens het Keigroen Lenteweekend! ’s Nachts wakker tot en met de laatste naar bed zijn, ’s ochtends al (/nog) wakker terwijl de eersten weer opstaan! De “disco” die tot 3:45 door ging heb vanaf nummer 1 tot de laatste van kunnen genieten: heerlijk!

En niet te vergeten die verbaasde gezichten van mensen die het eigenlijk niet zo goed geloven…

… totdat ik vanochtend om 08:00 wakker werd.

Gisteravond heb ik in het westen van het land vleermuizen geïnventariseerd. Om 02:30 waren we terug en was ik zo moe dat ik een extra slaapje wilde doen. Om 03:00 gingen mijn wekkers, die heb ik allemaal uitgezet. Ik heb het licht en de verwarming aangezet, maar ben wel weer even in bed gaan liggen: doe dat nooit! Toen ben ik dus doorgeslapen.

Komend weekend is het keigroen weekend, ik ben benieuwd hoe het kort slapen me daar afgaat!

Jullie horen van me!

Zo inmiddels zijn er weer bijna twee dagen voorbij. Om het bericht chronologisch te houden begin ik bij gisternacht: Alles ging goed, totdat we ’s ochtends om 8:00 wakker werden en Lobke in Deventer had moeten zijn. Wat bleek: we hebben beide de wekker van 04:30 uitgezet en gedacht: er gaat zo nog een wekker af, dan sta ik dan wel op. Dat was dus niet de juiste gedachte: opzich (weer) logisch, maar als je moe bent…

Dit was voor Lobke een reden om te stoppen met het experiment. Daarnaast was het lastig met haar werk (planten inventariseren) te combineren en vond haar opdrachtgever het niet handig.

Maar: Ik ga door! Om het nu wel te laten slagen heb ik nog 2 kookwekkers gekocht. In iedere hoek van de kamer heb ik er 1 staan, dus voordat ze uit staan ben ik de hele kamer rond geweest en hoop ik dus wakker te zijn! We zullen zien…

Gisteren voor het eerst op het VZZ kantoor (daar werk ik 2 dagen in de week) geslapen. Lekker rustig in de kelder had ik gedacht. Totdat er een dril-machine voor de nieuwe stoep begon… Achja, het zal wel en heb het redelijk kunnen negeren.

Inmiddels is het 3:30 ’s ochtends. Ik ben niet heel erg moe en heb de gehele tijd nuttige dingen kunnen doen! Ik heb onderdelen voor een boomcamera gesoldeerd en heb de gereedschapskist opgeruimt. Het gaat dus wel de goede kant op!

Verder heb ik gisteren met Rob gewed voor de krat bier. Ik krijg een krat als ik over 1 maand nog steeds dit ritme heb en niet als een complete zombie rondloop. Als ik dit ritme niet meer volg of een enorme zombie geworden ben krijgt hij natuurlijk een krat bier (Gulpener wel te verstaan!).

Gisternacht (dus zondag op maandag) ging niet geheel volgens plan… Het opstaan ging erg moeilijk en ’s ochtends ben ik 1,5 te lang doorgeslapen… Discipline heb ik opzich wel, maar niet geheel genoeg blijkbaar. Die boemerang komt nu weer terug!

Ik heb na gisterochtend besloten: nu is het alles of niet: en dan wordt het natuurlijk alles.

Gisteren heb ik een kookwekker gekocht, die zet ik boven op de kast, waardoor ik mijn bed wel uit moet om hem uit te zetten. Ik ga stevast op de bepaalde tijden slapen en wil tussen door niet slapen.

Afgelopen nacht ging het opstaan prima, maar nu ben ik verrekte moe. Hopen dat dat binnen enkele dagen verbeterd en dat het niet teveel invloed heeft op de toets die ik vanmiddag op Larenstein moet maken.

… Wordt vervolgd …

Vanaf gistermiddag 16:00 heb ik volgens het geplande schema (dus: 20:00, 00:00, 04:00, 08:00, 12:00 en 16:00) geslapen.

Ik voel me best fit (natuurlijk nog wel een beetje moe) maar begin van dit ritme te genieten!

Steve Pavlina schreef in een van zijn weblog-pagina’s dat hij ging dromen voordat hij in slaap gevallen was. Exact hetzelfde heb ik vandaag ook meegemaakt! Ik lag in bed en begon te dromen terwijl ik nog half wakker was. Op een gegeven moment werd ik iets wakkerder en dacht ik: wat verzin ik nou voor onzin!

Ik zit nu trouwens op dag 5 en heb er helemaal het vertrouwen in dat ik over en paar dagen weer vol met energie zit en volgen van dit ritme goed gaat lukken!

Na m’n 06.00 uur slaap vanochtend had ik nog steeds last van m’n ogen. Gelukkig vond ik een druppelflesje in de badkamer met daarop: voor vermoeide en branderige ogen.

Hierna ging het beter met m’n ogen. Ik kon Irma (mijn moeder) fijn helpen met de pupjes vanochtend, en ben daarna nog even gaan slapen. Hierna nog veel gedaan, en voor ik wilde gaan slapen en lunchen kwam er onverwachts visite. Toen ging het mis. Of nou ja, handig was anders. Ik had verzonnen dat ik om 11.00 klaar moest zijn met wat ik nog wilde. (Dan kon ik nog slapen en lunchen en dan om 12.00 uur de trein hebben). Maar toen er dus onverwachts visite kwam, kon ik me plotseling niet meer herinneren waarom ik om 11.00 al klaar moest zijn. Ik hoefde toch alleen nog wat te lunchen? Tot vlak voor 12 uur, toen realiseerde ik me weer dat ik een raar slaappatroon had aangenomen, en dus nog moest slapen… zucht…Om Johannes te citeren: “Het klinkt allemaal helder en simpel… Maar als je eenmaal moe bent…”

In de trein maar een minuut of 15 wat weggedommeld, en daarna nog 7 minuutjes gerust in het zonnetje in het gras. Ik was pas om 18.00 uur weer thuis, en toen stond het eten klaar. Ik heb besloten om gewoon weer om 20.00 uur te gaan slapen. (die van 16.00 daarmee overslaand). Ondanks dat ik dus twee slaapjes gemist heb, voel ik me nu (3.40 uur) nog steeds erg goed. Alle slapen gingen prima, en ook opstaan lukte vrij snel. Vannacht kan ik mooi beneden blijven en op de pupjes letten, en zorgen dat ze nu eten krijgen van hun moeder. Zo kan Irma ook heerlijk eens een nachtje helemaal doorslapen. Waar zo’n patroon al niet goed voor is. Jammer alleen dat we er niet al gisteren achter gekomen waren dat het op deze manier handiger kon.

Ik ben benieuwd wat de ochtend me bied, maar als het zo doorgaat, ziet het er super uit!

Ik heb me zojuist wat bij elkaar gescholden: EN TERECHT!

Ik heb van 00:00 tot 09:00 geslapen: DAT WAS NIET DE BEDOELING!

Mijn wekker staat nog gewoon in gesteld om op 00:35 af te gaan… Blijkbaar ben ik daar door heen geslapen. Ik dacht nog een tweede wekker gezet te hebben, maar dat bleek niet het geval.

Vanaf vannacht maar weer “opnieuw” beginnen dan…

Alles ging goed, tot m’n slaap van 04.00 uur. Heerlijk geslapen, wakker geworden midden in een droom. Sindsdien kan ik m’n ogen niet meer open houden. Bovendien doen ze nog wat pijn. Nog even en dan kan ik weer een half uur slapen (06.00) en zien of het dan beter is… Dit is in ieder geval waardeloos.

Vandaag normaal gefunctioneerd, veel gedaan, en de slaap van 16.00 uur heb ik thuis maar 15 min rustig gelegen. In trein slapen lukte niet, want het was veel te druk met kletsende mensen. Bovendien kwam ik marten tegen, wat natuurlijk gezellig was!

Aan de ene kant voelt het heel normaal worden, zo van waarom doet niet iedereen dit, maar juist doordat dat niet zo is, voelt het toch ook nog steeds heel erg raar. Vooral dat tegenstrijdige vind ik wel maf om waar te nemen.

Ik ben nu bij mijn ouders, en merk dat ik nu niet zo goed weet wat ik met m’n extra tijd zou moeten. Ik vermaak me wel, maar slapen zou ik ook niet erg vinden. Voelt toch gek om als je op visite bent (al is het bij m’n ouders) nachts wakker te zijn.