Polyphasic sleep: De uitkomst voor iedere vleermuisonderzoeker?

Zo, alweer een week slaap ik nu gewoon, en door tijdgebrek (ja, nu heb ik geen tijd meer over) nu pas een afrondend stukje van mijn kant.

Na mijn vorige post, ging het prima tot 04.30. Na mijn slaapje van 04.00 uur was ik wakker geworden van de wekker, en ik heb Johannes gebeld (terwijl ik nog in bed lag). Dit hadden we afgesproken om te zien of we allebei wakker zouden zijn, en anders elkaar wakker te bellen. Hierna ben ik toch nog weer inslaap gevallen. Niet handig, maar ja. Om 7.00 uur of iets dergelijks werd ik weer wakker. Om 8.00 uur ben ik weer gewoon gaan slapen helaas werd ik nu weer later wakker dan handig (volgens mij tussen 9.00 en 9.30). Hierna was ik wel wat van slag en moe. Om 12.00 weer gewoon geslapen. Van zondag op maandag heb ik m’n slaaptijden veranderd naar 6.00 10.00 14.00 18.00 20.00 en 02.00. Dit was het handigst ivm met werk, dan kon ik vlak voor ik wegging, en vlak erna slapen. Bijkomend voordeel was dat ik Johannes na een half uur kon wekken, en hij mij. Nadeel was dat we elkaar iedere keer maar heel eventjes zagen. Hier werd het best onrustig van ’s nachts. Dan weer wel een johannes beneden, dan weer slapen, dan weer geen johannes beneden…

Maandag voor het eerst gewerkt. Het was wel even lastig, want toen ik vroeg of ze (mijn collega’s met wie ik die dag voor een keer samen op stap was) mijn mail hadden gehad, kreeg ik van twee (van de drie) te horen dat ze er niet aan mee wilden werken. Zij hadden het ook aan hun baas doorgegeven, maar die blijkbaar niet meer aan mij. Dat was dus even schrikken. Desondanks ben ik toch nog even op de achterbank van de auto gaan liggen, maar ik kon niet slapen. Toch nog te veel bezig met of ik het nu wel of niet kon maken denk ik, en met de vele andere nieuwe indrukken. ’s middags mijn tweede dutje al rijdend en stilstaand zittend in de auto gedaan, meer dan 45 minuten, maar het eerste kwartier was ik niet echt in slaap.

De nacht hierna was ik best wel behoorlijk moe. Volgende dag was ik nog maar met 1 collega in het veld. Zij vond het wel ok, dus ik ben tussendoor in de auto gaan liggen. Heb wel min of meer geslapen, maar werd onverwacht toch gebeld. (Durfde ‘m niet uit te zetten). Heb in totaal een kwartier goed uitgerust. Hierna weer aan het werk. Tegen de tijd van m’n tweede slaapje, waren we klaar. Ik heb terug in de auto nog wat weggedommeld, maar na een half uur waren we op het station. Ik heb besloten daar in de zon nog wat te slapen. In totaal een half uur heerlijk geslapen daar. En toen ’s nachts….

Ik was vreselijk moe, (ook niet zo gek na zoveel slaapjes gemist te hebben) en had al wat vaker getwijfeld of ik nou verder moest of niet. Omdat het toch wel onhandig was met m’n werk. Ik moet dan helemaal teruglopen naar de auto, of een plek in de zon zoeken. Nu was het regenachtig, dus dat werd teruglopen. Al met al kost het me dan toch ruim meer dan 1.5 uur. En als je met z’n tweeen werkt, en samenreist is werk je dan wel fors wat minder. Ik had gehoopt dat het gewone werkdagen, met ruime pauzes zouden zijn, maar de batterijen houden het maar een uur of zes uit, dus dan eten we tussendoor een boterham en gaan dan naar huis…

Toen ik nog aan het twijfelen was of ik door zou gaan (ik had besloten vrijdag de knoop door te hakken) heb ik me van dinsdag op woensdag heel erg verslapen. Ik werd om 08.00 uur wakker (na een extra slaapje om 04.00 uur samen met Johannes, dus niemand om ons wakker te maken). Ik had wel m’n wekker drie keer uitgezet, maar ik dacht, die van Johannes gaat ook nog. Bovendien is hij beter in opstaan, en tot nu toe stond ik steeds op nadat hij opgestaan was. Totaal niet handig van me, maar ja, zo was het wel.
Toen ik wakker werd, had ik op het station in Deventer moeten staan….

Ik heb toen direct besloten dat het zo niet langer kon. Die dag heb ik niet meer gewerkt (er bleek toch geen computer beschikbaar te zijn) en me wel nog aan m’n half uur slaapjes gehouden, omdat ik moe werd op die momenten. Maar helaas.. het was over voor mij,
en ik kon eindelijk weer een hele nacht slapen

De redenen van stoppen en hoe het nu gaat, staan in aparte posts…

Waarom ben ik gestopt?

Hier op een rijtje de redenen waarom ik gestopt ben:
- 2 nachten heel erg moe
- 1 keer heel erg verslapen
- niet handig combineerbaar met m’n werk
deels omdat ik toch tussendoor meer tijd kwijt ben dan ik dacht, terwijl m’n collega nauwelijks pauze houdt en ik wel met haar in de auto meereis
deels omdat ik straks wellicht langs de snelwegen een persoon met auto met me mee krijg te rijden en ik die moeilijk steeds zo lang kan laten wachten….
- krap een week na mijn beslissing zou ik rijexamen hebben, en ik wilde toch niet het risico lopen dat ik me dan erger zou voelen als nu al het geval was.

Hoe is het nu?

Met het werken gaat het een stuk rustiger nu, omdat ik gewoon door kan werken.
Thuis en op woesteland weekend mis(te) ik het heel erg. Ik heb nu veel minder tijd, en dat was toch wel heerlijk. Ik dacht dat ik weinig deed in zo’n nacht, en heel efficient was het ook niet, maar ik had wel rustig tijd voor mezelf en kon vanalles rustig doen.

Ik merk ook dat ik de nachten slaap veel minder waardeer dan ik dacht toen ik steeds zo kort sliep. Ik dacht toen, o wat heerlijk, gaan slapen en dan pas na 8 uur weer wakker worden. Maar ik merk nu dat ik het helemaal niet zo geniaal vind…

Helaas, is het me niet gelukt om echt bij te slapen voor mijn rijexamen dinsdag. Het was gelukkig ook niet slechter geworden, maar ik voel me nog steeds best behoorlijk moe.

Ik mis het zoals ik zei nog steeds, en als ik de kans had, zou ik het zo weer proberen. Maar helaas is dat voorlopig niet handig.

Het is wel heerlijk om ’s ochtends vroeg (ik moet nu meestal om 7 uur weg) door Johannes wakker gemaakt te worden. Dan voelt het in ieder geval een heel stuk minder vervelend om zo vroeg op de staan.

Ik wens johannes veel succes, en ik hoop ‘t ooit ook nog langer (samen) vol te kunnen houden.

Wie weet tot een volgende keer,
(vragen mag natuurlijk ook altijd nog)

Liefs,
Lobke

Na m’n 06.00 uur slaap vanochtend had ik nog steeds last van m’n ogen. Gelukkig vond ik een druppelflesje in de badkamer met daarop: voor vermoeide en branderige ogen.

Hierna ging het beter met m’n ogen. Ik kon Irma (mijn moeder) fijn helpen met de pupjes vanochtend, en ben daarna nog even gaan slapen. Hierna nog veel gedaan, en voor ik wilde gaan slapen en lunchen kwam er onverwachts visite. Toen ging het mis. Of nou ja, handig was anders. Ik had verzonnen dat ik om 11.00 klaar moest zijn met wat ik nog wilde. (Dan kon ik nog slapen en lunchen en dan om 12.00 uur de trein hebben). Maar toen er dus onverwachts visite kwam, kon ik me plotseling niet meer herinneren waarom ik om 11.00 al klaar moest zijn. Ik hoefde toch alleen nog wat te lunchen? Tot vlak voor 12 uur, toen realiseerde ik me weer dat ik een raar slaappatroon had aangenomen, en dus nog moest slapen… zucht…Om Johannes te citeren: “Het klinkt allemaal helder en simpel… Maar als je eenmaal moe bent…”

In de trein maar een minuut of 15 wat weggedommeld, en daarna nog 7 minuutjes gerust in het zonnetje in het gras. Ik was pas om 18.00 uur weer thuis, en toen stond het eten klaar. Ik heb besloten om gewoon weer om 20.00 uur te gaan slapen. (die van 16.00 daarmee overslaand). Ondanks dat ik dus twee slaapjes gemist heb, voel ik me nu (3.40 uur) nog steeds erg goed. Alle slapen gingen prima, en ook opstaan lukte vrij snel. Vannacht kan ik mooi beneden blijven en op de pupjes letten, en zorgen dat ze nu eten krijgen van hun moeder. Zo kan Irma ook heerlijk eens een nachtje helemaal doorslapen. Waar zo’n patroon al niet goed voor is. Jammer alleen dat we er niet al gisteren achter gekomen waren dat het op deze manier handiger kon.

Ik ben benieuwd wat de ochtend me bied, maar als het zo doorgaat, ziet het er super uit!

Alles ging goed, tot m’n slaap van 04.00 uur. Heerlijk geslapen, wakker geworden midden in een droom. Sindsdien kan ik m’n ogen niet meer open houden. Bovendien doen ze nog wat pijn. Nog even en dan kan ik weer een half uur slapen (06.00) en zien of het dan beter is… Dit is in ieder geval waardeloos.

Vandaag normaal gefunctioneerd, veel gedaan, en de slaap van 16.00 uur heb ik thuis maar 15 min rustig gelegen. In trein slapen lukte niet, want het was veel te druk met kletsende mensen. Bovendien kwam ik marten tegen, wat natuurlijk gezellig was!

Aan de ene kant voelt het heel normaal worden, zo van waarom doet niet iedereen dit, maar juist doordat dat niet zo is, voelt het toch ook nog steeds heel erg raar. Vooral dat tegenstrijdige vind ik wel maf om waar te nemen.

Ik ben nu bij mijn ouders, en merk dat ik nu niet zo goed weet wat ik met m’n extra tijd zou moeten. Ik vermaak me wel, maar slapen zou ik ook niet erg vinden. Voelt toch gek om als je op visite bent (al is het bij m’n ouders) nachts wakker te zijn.

Zo weer een nacht en ochtend verder. Vannacht was heel productief. Ik voelde me erg goed tot na de slaap van 4 uur. Ik was wakker, voelde me heel fit, maar dacht ik kan wel drie minuutjes op Johannes wachten, dan konden we samen opstaan. (Hij wilde nog 3 minuten wachten tot zijn wekker ging.) In die tijd ben ik dus, ondanks dat ik wakker was, weer in slaap gevallen, met als gevolg dat ik erg brak en moe was. ALTIJD METEEN OPSTAAN DUS, ook al voel ik me heel wakker. Om 6.00 uur dus nogmaals geslapen, en om 8.00 uur weer. hierna dennetjes weggehaald op de hei, met de vrijwilligersgroep van Natuurmonumenten. Best wel werken dus, maar het is me goed afgegaan.

Het voelt nog steeds iedere keer alsof ik meer geslapen heb dan een half uur, en het blijft wisselen per keer hoe ik me voel. Van heel goed en niks aan de hand tot toch best wel moe maar gewoon functionerend.

Zo, dag 3 zit er alweer op. Het voelt alsof ik al 6 weken bezig ben, maar dat is dus niet zo. Tijd gaat echt zo raar. Ik blijf houden dat als ik wakker wordt ik er echt niet bijkan dat het nog maar een half uur later is. Meestal heb ik het idee dat ik toch minstens een uur of 4 geslapen heb…

Zo ook vanavond, om 20.00 uur gaan slapen, het is dan nog net licht. Om 20.30 weer wakker, het is dan ook nog vrij licht, maar ik snapte er niets van. Zo van: ik heb toch heel lang geslapen, maar de wekker is wel netjes afgegaan, dus het zal wel een half uur later zijn, en het is nog licht, maar toch voor mijn gevoel klopt er niets van… Na even wennen gaat het dan wel weer.

Vanochtend (4.00 tot 4.30 slaap) voor het eerst gedroomd. Ik voelde me erg fit en wakker hierna. Toch nog even rustig wakker geworden, met drie keer de snooze knop induwen en wakker schrikken en tegen Johannes zeggen, he we moeten er zo uit. Later bleek dat hij wel ja, en amen zei, maar er achteraf niets meer van wist en dus waarschijnlijk maar half wakker was. Ik heb nu dus wel geleerd dat ik echt op moet staan als ik wakker ben, en niet moet denken, ik wacht wel tot Johannes ook opstaat. Op de een of andere manier ben ik namelijk toch weer in slaap gevallen. Het laatste wat ik weet is dat ik rechtop ben gaan zitten, en toen toch dacht, pfff, en weer ben gaan liggen. Na een uur of wat, werd Johannes gelukkig wakker, en heeft ie mij ook wakker gemaakt. Ik hoop dat ik nu in ieder geval wel geleerd heb, gewoon op te staan.

Vanochtend en vanmiddag voelde ik me zeer goed. Alsof ik gewoon normaal geslapen had, heel uitgerust enzo. Na wat boodschappen doen, was ik wel helemaal doodop toen ik thuiskwam. Dus ik voel me dan heel goed, maar mijn energie is wel nog snel op.

Vanavond na de slaap van 16.00 echter voelde ik me zo ontzettend moe…. Steeds als ik me zo voel ben ik blij dat ik dit met Johannes samen doe, anders was ik er op die momenten misschien wel mee gestopt. Dan denk ik nog maar half en het enige wat ik dan wil is gewoon slapen. Het hele plan lijkt dan zo’n stom idee dat ik er meteen mee zou willen stoppen. Ik krijg dan niet verzonnen dat ik gewoon even moe ben, maar dat dat niet meteen betekend dat ik ermee wil stoppen. Gelukkig zegt Johannes dat dan vaak genoeg, zodat het na een kwartier toch tot me doordringt dat ik maar gewoon wakkerder moet worden en verder moet gaan.Na een half uur in de tuin werken was dit gevoel gelukkig weer helemaal weg en ben ik blij met ons experiment, al vind ik het nog steeds te gek voor woorden, en wat onwerkelijk.

Ik hoop dat ik komende tijd weer wat vaker typ hoe het ermee staat, maar schrijven is niet mijn hobby.

Ik zou zeggen, voor iedereen die zo heerlijk gaat slapen, geniet er van! (heel veel!!!)
ik mis het namelijk wel

Liefs,
Lobke

Het opstaan na de half-uur slaapjes van vanochtend (08.00 uur) en vanmiddag (12.00 uur) was een stuk moeilijker. Opstaan is nooit mijn favoriete bezigheid geweest, dus eigenlijk is het niet zo handig dat ik dat nu 6 keer per dag ga doen. Alhoewel, oefening baart kunst. Misschien leer ik het zo nog eens om snel op te staan.

Vanaf 12.00 uur was ik werkelijk heel moe, en heb ik soms gewoon op m’n stoel gezeten wachten tot ik weer zou kunnen slapen, wat gelezen, gemaild, afgewassen en dat soort weinig inspannende zaken. Het rondkrijgen van mijn nieuwe contract vergde de meeste mentale activiteit, en dit verging me verder wel gewoon goed. Uiteindelijk ben ik wat in de tuin gaan lunchen, en gras tussen de aardbeiplantjes en uit gaan peuteren. Hier werd ik langzaamaan steeds actiever van (dit is nog steeds heel relatief). Om 16.00 uur heb ik heerlijk in de zon geslapen. Hierna voelde ik me weer veel fitter, en heb ik meer fysieke dingen kunnen doen. Na het eten zijn Johannes en ik samen naar het feestje van Emilie gegaan. Gelukkig kon Johannes voor mij een slaapplaats regelen bij Saskia. Het was de enige slaap tot nu toe, waarbij ik niet of nauwelijks geslapen heb, maar ja, net aangekomen op een feestje, en dan ineens gaan slapen is ook raar. Toch heeft het uitrusten me goed gedaan. Ik heb geenzins het idee gehad dat ik me vanavond anders gevoeld heb door m’n nieuwe slaapritme. Behalve dan dat ik me maar een vreemde vogel voel ;). Na een werkelijk heerlijk feestje van Emilie, ben ik na mijn 00.00 uur slaap van start gegaan met het typen van dit weblog.

Ik hoop dat jullie je er mee vermaken. Bij mij vliegt de tijd in ieder geval!

Vanmiddag (rond 14.00 uur) ter indicatie

Energie niveau: 3
Fysieke activiteit: 1
Mentale activiteit: 5
Stemming:4

Nu:

Energie niveau: 8
Fysieke activiteit: 6
Mentale activiteit: 8
Stemming: 9

Nu ik zo m’n ervaring bekijk zou ik haast denken dat ik niet voor niets vleermuizen zo interessant vind. Beide nachten zijn me prima bevallen, alleen midden op de dag had ik een vreselijke dip. Gelukkig was deze van vrij korte duur.

Zoals Steve Pavlina ook al meldt in zijn weblog, wat noem je nou dag 1? Ook uit mijn redenering kwam dat ik het het meest logisch vond om de eerste dag na de eerste nacht met halve uurtjes slaap de eerste dag te noemen. Van zondag 6 april op maandag 7 april heb ik nog normaal geslapen. Maandag noem ik dag nul, Dinsdag dag 1, Woensdag dag 2 enzovoort.

(Vanochtend had ik al het volgende getypt;)

Dag 1 is zojuist van start gegaan. Ik heb net mijn eerste nacht met alleen halve uurtjes slaap erop zitten. Gisteren, maandag, was een dag vol activiteiten. Rond 01.00 uur was ik thuis van mijn vleermuizeninventarisatie. Het is nu 6.30 in de ochtend. De gordijnen zijn net open, om alvast te genieten van het aanbreken van de dag. Ook al ben(/was?) ik voornamelijk een avondmens, ik vind het toch ook altijd heerlijk om de zon op te zien komen, en dit blijft voor mij altijd een speciaal moment omdat ik vaker dan een gemiddeld persoon in mijn bed lag rond deze tijd.

Wat doe je nou zoal in zo’n eerste nacht?

Op de terugweg van mijn vleermuizeninventarisatie, heb ik nog maar wat tijd gerekt door al teruglopend door het bos waar ik in woon, nog vleermuizen te luisteren. Helaas zonder resultaat. Ik heb om 02.00 uur en om 04.00 uur geslapen. Ik was ook van plan om misschien om 06.00 nog een extra half uur te slapen, maar dit was niet nodig. Vannacht heb ik weinig inspannende dingen gedaan. Ik ben voornamelijk bezig geweest met hoe hou ik mezelf wakker genoeg, maar met iets waar ik niet bij in slaap val of me mee verveel, maar wat me ook niet teveel energie kost, want die had ik na de hele dag niet meer veel over. Het is dan ook vrij veel comedies kijken op internet geworden… En aan het eind van de ochtend iets meer fysieke activiteit. Stel je er niet teveel bij voor; heel rustig mijn tas uitpakken van afgelopen weekend, was opvouwen en walnoten kraken. Veel meer fysieke activiteit had ik de energie nog niet voor. Vooral het walnoten kraken heeft me verbaasd. Normaal doe ik dit gewoon hup even, maar nu voelde ik bij iedere noot hoeveel kracht het me kostte. Iets wat ik normaal niet opmerk, maar gewoon ‘kraak’.
Zodra het lichter begon te worden, had ik zin om mijn eerste ervaringen op te schrijven. Nu is de zon ondertussen al zo goed als op, en het is nog geen tien minuten later… Wat gaat dat toch snel.

Rare tijdservaringen.
Het was me al duidelijk dat je beeld van tijd kan veranderen, maar de volgende dingen had ik zeker niet al de eerste nacht verwacht.

1. Na mijn eerste half-uur slaapje, had ik het gevoel alsof ik heel lang geslapen had, maar dit was natuurlijk niet zo. Ook voelde ik me vrij fris en uitgerust. Ook een ongebruikelijke ervaring voor mij.
2. Ook na het uitpakken van m’n tas, wat ik echt op z’n elvendertigst gedaan heb, had ik zo’n ervaring. Ik had het gevoel dat er minstens 20 minuten voorbij gegaan zouden moeten zijn, en schrok een beetje toen ik zag dat dat er maar 5 waren geweest… Nou ja, mooi meegenomen.

Energie niveau: 5
Fysieke activiteit: 3
Mentale activiteit: 8
Stemming: 7

Al met al voel ik me nu goed, een stuk uitgeruster en blijer dan ik verwacht had, na zo’n nacht wakker blijven om het wakker blijven. Want zo voelde het toch wel.